Günler kovaladıkça günleri, telefona her çıkmayışında ölüsünün gözünüzde canlandığı annenize kahrolurken, suçlamak için telefon ettiğiniz babanızın hasta olduğunu onun hıçkırıkları arasında anlarsınız. Sonra perperişan rahatlamak için girdiğiniz banyoda, kaynar suyun altında arada bir hıçkırırsınız arada bir de saçmalarsınız "anne.." diyerek. Sonra annenizin iyi olduğunu size söylemek için arayan annenizin annesi size gene bir iki sorumluluk daha yükler, gene babanıza laf eder, siz bağırarak "ben yirmi yaşındayım.." dersiniz ve o, küser. Ve, sabırsızlıkla beklediğiniz bayram ziyareti için sabah saat onda kalkacak otobüsünüzde sizin yanınınızdaki koltuğun sahibi olan ablanızın sizinle gelmeyeceğini öğrenirsiniz. Bir kez daha, yalnız kalırsınız. Sonra "Apres Toi, Le Deluge" şarkısını dinlersiniz Bruno Pelletier'in.
Harika bir gün.. Harika bir gece.?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder