gec.

Cok gerisinde kalmisim okumalar ve yazmalarin! Dun tum gun konustum, kendi dilimden geri kaldim butun gun. Ogrendiklerim canimi sikti, harcanmis bir genclik halinin yasini tutmakta daha da gec kalmamam gerektigini anladim. Pratikten cok uzak, sadece ezberlendigi icin coktan unutulmus onca senelik tozlu ve ici bos bilgilerle harcanmis okul yillari. Yilliklarda hasretle, tebessumle, ovguyle ve gururla bakilan kac insan birakti yillar bizde? Egitim diye burnumuzun dibine koyduklari kotu kokulu iskence halleri ile yitip gitmis yillar bizim! Cocukluklardan ve gencliklerden uzak olmak onemli degil artik, ama hayatim boyunca en temel vasfim ogrencilikken ve mezuniyete ve ogrencilik vasfindan siyrilip tamamen vasifsiz kalmama bu kadar yakinken en azindan bunca seneden sonra hala hatirlanan bir iki cumlelik bilgiler aradigimda gordugum tek seyin koca bir bosluk olmasi canimi yakiyor. Yuceltip ugruna her gecen gun daha da alcaldiklari Avrupa konusunda basarili bir taklitcilik yapmalarini asla istemedim; ama keske egitim sistemimiz onlarin taklitleri olsaydi, bunca harcanmis genclik, hayal, omur olmasaydi dehsetle tanik oldugumuz..

Keske.

Kendimden uzak kaliyorum yillar gectikce; ben de bosluklardan gelmeyim. Onceleri bir bedende ve sonra kocaman bir evrende kendi bosluklarini doldurma savasi veren pek cok kisiden biriyim. Ucuz kisisel gelisim kitaplariyla kisilik sahibi olmak icin didinen nice insandan cok daha az mutluyum, genel olarak mutlu biri de degilim. Bana gulmeyi ogretemedigi icin -hayir hayir, beni sevmediginden falan degil, sakin yanlis anlamayin!- benden vazgecen bir insani, harcanmis gecmisime israrla gomemedigim icin kendi kendine eglenen veya huzur bulan, kendine yabanci biriyim sadece. Ve hatta salt benligiyle oynayarak eglenen, kendisini basit gelecek kiplerine muhtac kilan, herkesten hicbir farki olmayan amacsiz ama dibine kadar umutlu biriyim evet. Bir suru baglaci bir araya getirip cumle kurdugumu zannediyorum cogu kez, bazen kendi kendime tapiyorum tapinma ihtiyacimi karsilamak icin. Cunku benim de ihtiyaclarim var! Bu gece cok zor uyudum, uyumadim hatta hic, tam karsimda ufuk cizgisi vardi gozlerim ne zaman pes edip acilsa, ve her seferinde koyu mavinin baska bir tonuyla karsilasiyordu.. Gormek cok zor degil; kotu bir gece gecirdim.

Iyi gunler gecireyim diye geldigim bir ulkede yaptigim biricik sey sikilmak ve dusunmek olunca, cumlelerimle de oyalanamaz hale geliyorum. Gene de surekli aklimda olan insanlar var, beni dusunduklarini bildigim, beni dusunmesini istediklerim, beni ozlemelerini veya en azindan hatirlamalarini istedigim insanlar var... Yanimda degiller, cogu yanimda olamayacak kadar uzak tutuyor kendini, hicbir zaman da yanimda olma tesebbusunde bulunacaklarini sanmiyorum. Gene de sevildigim yanilsamasina sikica tutunabilecek kadar insanim hala...Insanligim baki.